ενηλικίωση…

cf2c82b69e9b8370708a27dd722403ecΟ αιώνιος έφηβος που κάποτε έκρυβα μέσα μου σκέβρωσε πια, σαν παράθυρο σκουριασμένο που τρίζει όταν έχει υγρασία…λύγισε στα τόσα προσωπεία που φόρεσε σε αυτά τα 25 χρόνια της ματαιωμένης ενηλικίωσης…τι να σου εξηγώ, τα ξέρεις…φορέσαμε τις συνήθειες και τα λόγια των γονιών μας…τρομάζει αυτή η παραδοχή…δεν είναι έτσι; νομοτελειακά ζούμε και νομίζουμε πως είμαστε εξαίρεση σε μια σκακιέρα με ήδη προμελετημένες όλες τις κινήσεις…

Πως να αποδεχθείς την αποτυχία μιας γενιάς που τα είχε όλα και δεν κατάφερε τίποτα; φλύαρα, ανούσια, άσκοπα ξοδέψαμε το δυναμικό μας σε χαζά πάρτι δίπλα σε πισίνες, σε ανούσια ταξίδια άκρως τουριστικά, σε συσκευές ηδονικών εικόνων , σε έρωτες λαχανιασμένους στο θόρυβο των πόλεων…

κι εγώ που γεννήθηκα έχοντας την ψευδαίσθηση της ποίησης κατέληξα χαρτί που πάνω του σημειώθηκαν ημερομηνίες και λογαριασμοί και αριθμοί τραπεζών…

ωραία η ενηλικίωση , δε λέω…σου ράβει το κουστούμι και σε ρίχνει σε έναν αγώνα που τον έχεις χάσει από τα αποδυτήρια…

τουλάχιστον ας κρατήσουμε αυτό από τους αγαπημένους μας παιδικούς ήρωες του Νικολαΐδη…ας  πάρουμε μαζί μας στην άβυσσο που οδεύουμε, όλους αυτούς που χαιρέκακα υποδεικνύουν τη ματαιότητα των ονείρων μας…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s